มุมส่วนตัว~~ในห้องหัวใจ

รู้อ่ะน่ะว่าตูเป็นคนที่ทำงานไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับใครในออฟฟิศสักเท่าไร แต่ด้วยภาพพจน์ภายนอกดูเป็นคนแรง

ถึงแร๊งที่สุดในเวลางานเยอะหรือเครียดๆ ก็ยังมีเด็กใหม่ๆ เข้ามาคุยมาสนิทด้วยทุกรุ่นถึงได้ดูเหมือนว่าเป็นคน

เข้ากับคนง่าย แต่บางครั้งพูดจาแรงเกินไป หรือกล้าที่จะพูด แต่ทำไมเจ้านายเจ้ากรรมต้องหาเรื่องหาราวมาให้

ปวดหัวอยุ่บ่อยๆ ก็รู้น่ะว่าไม่กล้าที่จะพูดกับเด็กแต่ในเมื่อฉันเองก็ไม่ได้เป็นเจ้าของบริษัทจะไปบอกคนโน้นคนนี้

ให้ออก ให้ไม่ผ่านโปรก็กะไรอยู่ในเมื่อตำแหน่งก็ไม่ได้เป็นฝ่ายบุคคลสักหน่อย อยากจะบอกดังๆว่า ตูตำแหน่ง

Transport Operator น่ะ แค่ลำพังพนักงานในสายเดียวกันก็ปวดหัวพอแล้วอย่ามาเพิ่มศัตรูให้อีก

เลย แล้วเราเป็นที่เคารพของน้องๆในออฟฟิศก็พออย่าให้เด็กเกลียดตูเพิ่มเลย .. บอกกันเองแล้วกันน่ะจะไล่หรือจะเอ

าใครออกอ่ะ

edit @ 15 Dec 2009 19:43:06 by nanasaji

ทำไมหวัดเล่นงานงอมแงมขนาดนี้นี้ก็

อาทิตย์หนึ่งเต็มๆ แล้วน่ะ เซ็. เศร้า เหงา

ทำไมเวลาที่ไม่สบายใจมันเหงาๆ ฟุ้งซ่าน

คิดถึงเรื่องราวเก่าๆ คนเก่าๆ ความรักเก่าๆ

คิดว่าวันเก่าๆวันนั้นที่เราไม่สบายยังมีเขา

คอยบอก    คอยเตือน    คอยห่วงใย

แต่พอมาวันนี้สิ ไม่มีแม้เงา ไม่มีแม้เสียง

หรือแม้แต่ความห่วงใย แต่ก็ยังดีน่ะที่มีหัวใจ

ของตัวเราคอยบอก คอยย้ำ คอยเตือน

ว่าขนาดไม่สบายแบบนี้เราก็ยังอยู่ได้

อยู่แบบนี้ อยู่แบบตัวเองถึงจะเหงาไปบ้าง

แต่ก็เป็นความเหงาที่สร้างความแข็งแกร่งไม่ไช่หรอ

edit @ 12 Dec 2009 17:18:39 by nanasaji

ว่าด้วยเมื่อวานงานว่างจัดไปหน่อย (ว่างเป็นช่วง) เลยเข้าไปหาอะไรดีๆอ่านในเว็บพันทิพย์

ก็ไปเจอกระทู้หนึ่งน่ารักมาก วันนี้ว่าจะมาชวนเพื่อนๆ ใน EXTEEN ร่วมด้วยช่วยกันค่ะ

ส่วนเจ้าของบล็อกนั้นไปซื้อไปรษณีย์บัตรเรียบร้อยแล้ว 15 ใบ เหลือก็แต่ว่าจะวาดรูปอะไรๆ

ที่ดูน่ารัก ๆ เพื่อให้กำลังใจสักหน่อย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะคิดมากว่าจะวาดิไรดีหน่าเพราะเป็นคน

ที่วาดรูปไม่เป็นเลย ก็เอาน่ะอะไรที่วาดมาจากใจก็สวยทั้งนั้นและน่ะหวังว่าพี่ๆทหารเขาคงเข้าใจน่ะค่ะ

อ๋อ !! เข้าไปดูรายละเอียดได้ที่

vv

v

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8602545/A8602545.html

เป็นครั้งแรกที่ทำอะไรแบบนี้ นี้ขนาดยังไม่ส่ง ยังรู้สึกดีขนาดนี้เลยถ้าส่งแล้วสงสัยคงนั้งยิ้มทั้งวันแน่

ขอขอบคุณเครดิต www.pantip.com และเจ้าของบล็อกน่ารัก ๆใน pantip ด้วยค่ะ

การลืมคนที่เรารักมากที่สุดอาจดูยากเย็นเกินทำใจ
แต่การเอาชนะใจตัวเองให้ได้ ยากเย็นกว่า... แต่ต้องทำ

แม้คนเคยรักเคยผูกพันกันมา จะยังมีเยื่อใยบางๆ หลงเหลืออยู่
แม้ภาพเก่าๆ ที่เคยหวานชื่น จะตามหลอกหลอนให้เราปวดใจอยู่เรื่อยๆ
แต่เราจะยอมปล่อยให้สายใยบางๆ เส้นนั้น มารัดคอจนตายทั้งเป็นเลยเชียวหรือ

แม้ว่าหัวใจจะเป็นก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สาก็เถอะ
แต่ถ้าตราบใดหัวใจยังคงอยู่ในร่างกายเรา ยังเต้นเป็นจังหวะ
และยังเป็นอุปกรณ์ชิ้นเดียวที่ช่วยทำให้เรามีชีวิตอยู่
การเก็บรักษาก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สานั้นไว้ ยังดีเสียกว่าปล่อยให้แหลกคามือคนไม่รักดี

อย่ามัวแต่คิดว่าเขาคือที่สุดของชีวิต และต่อจากนี้ไปจะไม่รักใครอีกแล้ว

แม้เรื่องราวความรัก จะกลายเป็นเรื่องเล่าที่ตัวละครสองตัวต่างแยกทางกันเดิน แต่ก็ใช่ว่าเราจะเดินทางเพียงคนเดียวลำพังไม่ได้

เรายังสามารถพบเจอและมอบหัวใจให้ใครได้อีก เรายังลืมตาอ้าปากได้สบาย
ไม่จำเป็นว่าเราจะต้องเอาชีวิตอันแสนมีค่า ไปผูกติดอยู่กับเขา

ไม่อยากลืมเขา ก็ไม่ต้องลืม เก็บเขาไว้เป็นความทรงจำที่ดี

แต่ถ้าการที่ไม่สามารถลืมเขา แล้วกลายเป็นบ่วงที่คอยติดตามหลอกหลอนเราไปทุกที่
ลืมเขาให้หมดจากใจเสียเถอะ
เขาเป็นเทวดาหรือก็เปล่า ทำไมเราถึงยังไม่กระชากชีวิตเขาออกไปจากใจเสียที

ลองนึกดูสิว่าป่านนี้เขากำลังทำอะไร เขากำลังหยิบรูปเราขึ้นมากอดแนบอก
ด้วยความพิศวาสอย่างนั้นหรือ เขาอาจจะกำลังอยู่กับใครที่ไหนสักแห่งหนึ่งก็เป็นได้

เขามีสิทธิ์ทำอะไรที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ
ทำโดยไม่จำเป็นต้องบอกเรา ไม่จำเป็นต้องมีเรา

ไม่เห็นต้องเสียเวลาอันมีค่ามานั่งคิดถึงเรา ซึ่งก็เป็นแค่คนในอดีต
ความจริงแล้วเป็นเพราะเรายังงมงาย เพราะเรายังไม่อยากลืมเขาต่างหาก

เครดิต:www.teenee.com

ฉากเก่าๆ ยังจำไว้ในใจ
เคยรักเธอยังไง รักเธอดังเดิม
ภาพทุกภาพยังตามติดอยู่ไม่หายไป
เสียงหัวเราะบนความอ่อนไหว

เจ็บปวดรู้ไหม ไม่อยากเคลื่อนไหว
ไม่อยากทำร้ายใคร
มันยังไม่พร้อมมีใครใช่ไหม
จะขอรอเธออย่างเดิม

เธออยากกลับมาไหม
อยู่ตัวคนเดียวไม่เหลือใคร
เหงาเกินไปบ้างไหมเธอ
รออยู่ไม่ไปไหน ปล่อยให้เวลาผ่านฉันไป
เพราะลืมเธอไม่ไหวไม่ได้อยู่ดี

สิ่งใหม่ๆ ไม่เคยให้เข้ามา
คนไม่มีเวลา แม้นานยังไง
แค่พรุ่งนี้วันเดียวที่ตื่นมาหายใจ
และเพื่อพร้อมรอเธอต่อไป

เหน็ดเหนื่อยรู้ไหม ไม่อยากเคลื่อนไหว
ไม่อยากจะรักใคร
มันยังไม่พร้อมมีใครใช่ไหม
จะขอรักเธออย่างเดิม

เธออยากกลับมาไหม
อยู่ตัวคนเดียวไม่เหลือใคร
เหงาเกินไปบ้างไหมเธอ
รออยู่ไม่ไปไหน ปล่อยให้เวลาผ่านฉันไป
เพราะลืมเธอไม่ไหวไม่ได้อยู่ดี

ความทรงจำที่ดีฉันขอให้มันไม่หายไป
แต่เธอคงจะลืมเมื่อเธอมีใคร
กาลเวลาอาจมีเงื่อนไข
แต่แตกต่างจากใจของฉัน
ที่จะรอเพียงเธอเหมือนเดิม

ยังรออยู่ไม่ไปไหน
ปล่อยให้เวลาผ่านฉันไป
ฉันลืมเธอไม่ไหวไม่ได้อยู่ดี

ก็รู้อ่ะน่ะว่าเลข 9 คือเลขที่สวยแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมอะไรๆก็ต้อง 09-09-09

เช่นให้เริ่มต้นอะไรใหม่ๆ เช่นแต่งงาน เปิดกิจการ หรือการทำความดี และอีก

มากมาย แต่ก็รู้สึกว่าวันนี้ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาแต่เช้ารู้สึกว่าอารมณ์ดี แม้แต่ตอนที่

อัพอยุ่นี้ก็ยังอารมณ์ดีอยู่แต่ไม่รู้ว่าจะอารมณ์ดีไปได้แค่ไหน

วันนี้ก็เป็นวันเกิดของเขาคนนั้น คนที่เคยโทรมาขอคำอวยพรทุกปี แต่......ปีนี้

คงไม่มีใครโทรมาขอคำอวยพรแล้ว แต่น่ะ..ถึงไม่โทรยังไงก็จะอวยพรให้ ณ.ที่นี้

อวยพรด้วยความรู้สึกดีที่ยังมีให้อยู่ อยากบอกว่า

>> ขอให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง ขอให้สมปราถนาทุกสิ่งอย่าง ขอให้หน้าที่การงานเจริญก้าวหน้า <<

>> ขอให้ความสุขเข้ามาในชิวิต และที่สำคัญขอให้แคล้วคลาดจากภัยภาคใต้และขอให้ภาคใต้สงบสุข <<

>> เพื่อคุณจะได้กลับมาใช้ชีวิตทหารที่ประจำค่ายอย่างปกติ คุณพระคุ้มครองค่ะ <<

สั่งตัวเองให้รักใครๆ
ไม่เคยจะทำได้เลย
ทำไม่ได้จริงๆ ไม่ได้ดังเคย
ต้องกลับมายืนที่เดิม

กลับมาเป็นคนที่รักเธอ
คนเดิมที่เธอไม่เคยรัก เคยต้องการ
แม้นานเท่าไหร่ สุดท้ายก็มีแต่เธอ

อยากจะเป็นคนที่ลืมง่ายๆ
อยากจะลบลืมใครก็ทำได้หมด
ก็ไม่รู้ว่าเธอทำอย่างไร
อยากรู้เธอลืมยังไง

บอกหน่อยต้องทำยังไง เธอบอกฉันหน่อยตัดใจยังไง
อยากเป็นคนไม่มีใจ จะได้จบไปเสียที
ไม่อยากเจ็บช้ำซ้ำๆ เพราะใจมันยังรักเธออย่างนี้
ทรมานเพียงใด พยายามยังไงก็ยังคิดถึงเธอ

จะมีใครที่เขาเข้ามา ไม่เลยไม่เคยสนใจ
รักไม่ได้จริงๆ รักได้คนเดียวทั้งหมดใจมีแค่เธอ

กลับมาเป็นคนที่รักเธอ
คนเดิมที่เธอไม่เคยรัก เคยต้องการ
แม้นานเท่าไหร่ สุดท้ายก็มีแต่เธอ

อยากจะเป็นคนที่ลืมง่ายๆ
อยากจะลบลืมใครก็ทำได้หมด
ก็ไม่รู้ว่าเธอทำอย่างไร
อยากรู้เธอลืมยังไง

บอกหน่อยต้องทำยังไง เธอบอกฉันหน่อยตัดใจยังไง
อยากเป็นคนไม่มีใจ จะได้จบไปเสียที
ไม่อยากเจ็บช้ำซ้ำๆ เพราะใจมันยังรักเธออย่างนี้
ทรมานเพียงใด พยายามยังไงก็ยังคิดถึงเธอ

และก็ไม่รู้ว่าจะไปโทษใคร
ที่ฉันรักใครไม่ได้อีกแล้ว
ไม่ว่าเขาจะดีกับฉันเพียงใด
หัวใจเรียกร้องเพียงแต่เธอ

บอกหน่อยต้องทำยังไง เธอบอกฉันหน่อยตัดใจยังไง
อยากเป็นคนไม่มีใจ จะได้จบไปเสียที
ไม่อยากเจ็บช้ำซ้ำๆ เพราะใจมันยังรักเธออย่างนี้
ทรมานเพียงใด พยายามยังไงก็ยังคิดถึงเธอ

ทรมานเพียงใด พยายามยังไงก็ยังคิดถึงเธอ...

ใกล้ถึงแล้วเนอะวันแม่อีก 2 วัน

 ยังคิดไม่ออกว่าจะซื้ออะไรหรือ

พาไปกินอะไรดี ถ้าถามแม่แม่ก็

ต้องบอกว่าไม่ต้องซื้ออะไรมาหรอก

เก็บเงินไว้ผ่อนบ้านเถอะ หุหุ  คำตอบ

ยอดฮิตของที่บ้าน เอ้าน่ะเรื่องบ้านต้อง

มาเป็นสิ่งสำคัญ ในเมื่อเศรษฐกิจ

มันเล่นงานครอบครัวส่ะขนาดนี้

ต่างคนก็ต้องต่างออมเงินเพื่อมารวบรวม

กันส่งบ้าน ใครๆก็มักจะบอกว่า

ทำไมต้องซื้อบ้านใหม่ในเมื่อหลังเก่าก็มี

น่ะคนเป็นลูกก็อยากให้พ่อแม่ อยู่แบบสบายๆ

เอาน่ะทำบุญกับพ่อแม่ยังดีกว่าทำบุญกับคนอื่น

" รักแม่มาก ม๊าก น่ะ ถึงแม้ว่าต่อหน้าไม่กล้าบอก"

ทุกวันฉันนั้งเฝ้ารอความสุข

นั้งคอยถามตัวเองเมื่อไรความสุขจะมา

หรือความสุขนั้นมาแล้วเพียงแค่ฉันยังไม่เจอ

เท่าที่จำได้น้อยเหลือเกินที่ฉันจะมีความสุข สุขแบบจริงๆ

ฉันสะกดความว่ารากเง้าของความสุขไม่เป็นสะด้วยซ้ำว่ามันหน้าตายังไง

หรือฉันต้องค้นหามัน แล้วจะตามหาหรือค้นหาที่ไหนหล่ะ