มุมส่วนตัว~~ในห้องหัวใจ

 ห่างไกลเหลือเกิน

เวลามองขึ้นไปบนฟ้า
ฉันนั้นเห็นแต่ภาพเธอ... อยู่ไกลกันจนสุดสายตา
รอคอยวันที่จะกลับมาหา
ถึงแม้มันจะแสนนาน... แสนนานแค่ไหน

อยากจะขอให้ได้พบ
แค่เพียงขอให้ได้พบ
อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือปล่าว
เธอจะเหงาบ้างหรือปล่าว
จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

เพราะว่าเราห่างไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบเธอ

เวลามองขึ้นไปบนฟ้า
ฉันนั้นได้แต่ถอนใจ... น้ำตาก็ไหลซึมออกมา
เราไกลกันอยู่คนล่ะฟากฟ้า
ไม่รู้จะอีกนานไหม... และฉันเองก็จะคอย

อยากจะขอให้ได้พบ
แค่เพียงขอให้ได้พบ
อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือปล่าว
เธอจะเหงาบ้างหรือปล่าว
จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

เพราะว่าเราห่างไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบ

กลัววันเวลาพาหัวใจเธอเปลี่ยนจากฉันไป
อยากจะพบให้ใกล้ๆ
ให้ตัวฉันได้มั่นใจว่าทุกสิ่งจะไม่เปลี่ยนไปจากนี้

เพราะว่าเราห่างไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบ

ห่างไกลกันเหลือเกิน...
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบเธอ

เคยมั๊ย . . . ? รักคนที่มีแฟนแล้ว
หรือ . . . รักคน พร้อมกัน 2 คน
ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว . . .
ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ . . . มารักเราบ้าง
ถึงจะรู้สึกผิด . . . ที่คิดแย่งเขามา
 
แต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก . . .
ไม่ผิด . . . หากเราจะรักใครสักคน
ไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้
แต่จงทำใจ . . . และเผื่อความเสียใจไว้ด้วย

หากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้)
ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ . . .
ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย . . .
แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิด
ถ้าผิดคงผิดที่เวลา . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป

คนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไป
ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . . หรือเลวบริสุทธิ์

......................................................

ได้ไหมขอแค่ทำให้หัวใจมีความสุข

ได้ไหมขอแค่ทำให้หัวใจที่ปวดร้าวกลับมาดี

ได้ไหมขอแค่ทำให้หัวใจที่เคยแตกสลายกลับมาเป็นดวงเหมือนเดิม

ได้ไหม  ได้ไหม  ได้ไหม

ตอนนี้หัวใจเต้นแรงมีความสุข

แต่สุขแบบของ ของคนอื่นแต่

ก็ขอได้ไหมแค่ให้ใจฉันมีความสุข

มาหล่อเลี้ยงหัวใจให้มันเต้นได้

ทุกๆวัน ตามที่มันจะมีแรงพอให้

หัวใจกระชุ่มกระชวย

ความรักครั้งนี้อาจจะดูหมือนผิด

ในสายตาของคนอื่นหรือของทุกๆคน

แต่รักครั้งนี้ไม่ไช่การที่อยากได้มาครอบครอง

หรืออยากได้มาด้วยการแย่งชิง

แต่มันเป็นรัก ที่เรียกว่ารักจริงๆ

รักแบบไม่ต้องการอะไร ไม่ต้องการ

ครอบครอง ไม่ต้องการเป็นเจ้าของ

เราแค่ต้องการให้เข้าใจในทุกๆอย่าง

เข้าใจว่าเราแค่ต้องการที่จะรักก็เท่านั้น

ปีนี้เหมือนว่าจะเริ่มต้นด้วยดี

กับการที่จะหางานอะไรใหม่ๆทำ

เพราะทำที่เก่านี้มาก็ 5 ปีแล้วเงิน

เดือนย้ำอยู่กับที่มา 2 ปีเต็มๆแต่งาน

ที่มีเข้ามามากมายกายกอง ถ้าจะเปรียบ

กับเด็กใหม่ที่เข้ามา ยังไม่ถึงปีเงินเดือน

ขึ้น 2 ครั้งเท่าที่รู้ก็ทำให้เราหดหู่ใจไม่น้อย

ว่าทำไม อะไร หรือ ที่เป็นตัวกำหนดการขึ้น

เงินเดือนแต่ละครั้งแต่ละคน ของบริษัทที่ทำงาน

เป็นระบบครอบครัวจะว่าไปหรือว่าจะให้แบบว่า

ฉันถูกใจคนนี้ ฉันชอบใจคนนี้ก็เป็นไปได้

มันเลยทำให้ลูกน้องเก่าๆ หรือคนเก่าๆ ที่ทำงาน

มานาน รวมทั้งตัวเรา ที่อยู่ที่นี้มาก็ 5 ปีแล้วแต่

เงินเดือนย้ำอยู่กับที่มา 2 ปี จึงหาทางขยับขยาย

 หางานใหม่ ไม่ไช่เมื่อก่อนไม่เคยคิดคิดมาตลอด

หามาตลอด แล้วก็เคยลาออกมาแล้ว แต่ออกไม่ได้สักที

ไม่รู้เพราะอะไรถึงออกไม่ลง หรือเป็นเพราะเจ้านายตี

หน้าเศร้าเก่งหรือเพราะความสงสาร

แต่ก็เถอะ ณ เวลานี้ความสงสารมันหมดและ

หมดตั้งแต่ที่เลือกขึ้นเงินเดือนให้เด็กที่เข้ามาไม่ถึงปี

กับเราที่ทำงานตลอด 24  รับหน้าทุกอย่าง

ความสงสารตอนนี้มันต้องกลับมามองและสงสาร

ตัวเองก่อน 

 ไม่เห็นแก่ตัวไปใช่ไหมที่คนอย่างเราจะรักตัวเองก่อน

วันเวลาแต่หล่ะปีช่างผ่านเร็วเหลือเกิน

ยังคิดอยู่เลยว่า ปีนี้ยังไม่ได้อะไรเป็นชิ้น

เป็นอัน หรือเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาเลย

แต่ปีนี้เป็นปีที่ค่อนข้างเหงาแต่จะด้วย

สาเหตุอะไรน่ะหรอ มันเยอะ เยอะจนไม่รู้

ว่าชีวิตในปีนี้เรื่องไหนหนักใจสุดๆ เหงาสุดๆ

แต่ไม่เป็นไรขอหวังว่าและขอให้เป็นจริง

ว่าใน ปีหน้าฟ้าเดิม 

จะเจอเรื่องราว เจอผู้คนที่ดีๆ

แล้วฉันคนนี้ก็จะเป็นคนเก่า

ที่หัวใจชุปสิ่งดีๆ ที่ว่างเปล่า

พร้อมที่จะบรรจุเรื่องราวดีๆ และสิ่งดีๆที่น่าจดจำ

ลาก่อน 2009

*****************

edit @ 29 Dec 2009 14:50:33 by nanasaji

หน้านี้ยกความดีให้เพื่อนที่เกี่ยวผู้ชายมาให้หนึ่งคน..

จะว่าด้วยเพื่อนหวังดีกลัว เราจะเหงาที่ไม่มีแฟนสักที

หรือไงไม่ทราบของมัน หรือมันอาจคิดว่ากลัวเพื่อน

เหงาปาก เลยจัดการแจกเบอร์เราให้หนุ่มๆไปสะ

ก็ได้ผลแฮะ ! มีหลงติดกลับดักมาหนึ่งคน เมื่อคืนสดๆ

ร้อนๆ เสียงหล่อดีแฮะ แต่คุยๆไปรู้สึกว่าตานี่เป็นคน

ที่มีความคิดเกินอายุน่ะ มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ดี แต่ๆๆ

สิ่งที่ไม่อยากได้ยินก็เกิดขึ้น ตานี่บอกว่าต้องการหาแฟน

คือคนที่มีอะไรหรือความคิดตรงกัน เท่าทีคุยก็ตรงทุกเรื่อง

เว้นเรื่องเดียวจริงๆที่รับไม่ได้หรือเราจะหัวโบราณเกินไป

ก็ไม่รู้ ตานี่บอกแฟนในที่นี้ของเขาคือแฟนที่คบกันแบบ

สามี-ภรรยา ไม่ไช่แฟนแบบเพื่อน แฟนแบบสามี-ภรรยาคือ

ที่สามารถมีอะไรกันได้โดยที่ไม่ต้องยึดเรื่องแต่งงานมาเป็นแนว

อืม !! อ่ะเราก็ทนฟังมันพร่ำไปต่างๆ นาๆ จนในที่สุดหมาในปาก

ก็ทนไม่ได้ เลยพูดแทรกไปว่า ถ้าฉันเจอแบบคุณ 10 คนมีหวัง

ฉันคงต้องผ่านผู้ชายมาอย่างต่ำ 10 คนใช่ไหม กว่าจะเจอคนที่คิด

แต่งงานกัน เราก็เลยตัดบทโดยการบอกว่าถ้าคิดแบบนี้แสดงว่า

ความคิดของเราคงไม่ตรงกันแล้วหล่ะค่ะ เพราะฉันเป็นคนที่อยาก

จะรอคนที่คิดแต่งงานกับฉันไม่ไช่ฉันมีอะไรกับใครก็ได้เรื่อยๆ

 ปล.ความคิดบางคนอาจไม่เหมือนกัน แล้วแต่สถานะทางความคิดแล้วจิตใจ

รู้อ่ะน่ะว่าตูเป็นคนที่ทำงานไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับใครในออฟฟิศสักเท่าไร แต่ด้วยภาพพจน์ภายนอกดูเป็นคนแรง

ถึงแร๊งที่สุดในเวลางานเยอะหรือเครียดๆ ก็ยังมีเด็กใหม่ๆ เข้ามาคุยมาสนิทด้วยทุกรุ่นถึงได้ดูเหมือนว่าเป็นคน

เข้ากับคนง่าย แต่บางครั้งพูดจาแรงเกินไป หรือกล้าที่จะพูด แต่ทำไมเจ้านายเจ้ากรรมต้องหาเรื่องหาราวมาให้

ปวดหัวอยุ่บ่อยๆ ก็รู้น่ะว่าไม่กล้าที่จะพูดกับเด็กแต่ในเมื่อฉันเองก็ไม่ได้เป็นเจ้าของบริษัทจะไปบอกคนโน้นคนนี้

ให้ออก ให้ไม่ผ่านโปรก็กะไรอยู่ในเมื่อตำแหน่งก็ไม่ได้เป็นฝ่ายบุคคลสักหน่อย อยากจะบอกดังๆว่า ตูตำแหน่ง

Transport Operator น่ะ แค่ลำพังพนักงานในสายเดียวกันก็ปวดหัวพอแล้วอย่ามาเพิ่มศัตรูให้อีก

เลย แล้วเราเป็นที่เคารพของน้องๆในออฟฟิศก็พออย่าให้เด็กเกลียดตูเพิ่มเลย .. บอกกันเองแล้วกันน่ะจะไล่หรือจะเอ

าใครออกอ่ะ

edit @ 15 Dec 2009 19:43:06 by nanasaji

ทำไมหวัดเล่นงานงอมแงมขนาดนี้นี้ก็

อาทิตย์หนึ่งเต็มๆ แล้วน่ะ เซ็. เศร้า เหงา

ทำไมเวลาที่ไม่สบายใจมันเหงาๆ ฟุ้งซ่าน

คิดถึงเรื่องราวเก่าๆ คนเก่าๆ ความรักเก่าๆ

คิดว่าวันเก่าๆวันนั้นที่เราไม่สบายยังมีเขา

คอยบอก    คอยเตือน    คอยห่วงใย

แต่พอมาวันนี้สิ ไม่มีแม้เงา ไม่มีแม้เสียง

หรือแม้แต่ความห่วงใย แต่ก็ยังดีน่ะที่มีหัวใจ

ของตัวเราคอยบอก คอยย้ำ คอยเตือน

ว่าขนาดไม่สบายแบบนี้เราก็ยังอยู่ได้

อยู่แบบนี้ อยู่แบบตัวเองถึงจะเหงาไปบ้าง

แต่ก็เป็นความเหงาที่สร้างความแข็งแกร่งไม่ไช่หรอ

edit @ 12 Dec 2009 17:18:39 by nanasaji

ว่าด้วยเมื่อวานงานว่างจัดไปหน่อย (ว่างเป็นช่วง) เลยเข้าไปหาอะไรดีๆอ่านในเว็บพันทิพย์

ก็ไปเจอกระทู้หนึ่งน่ารักมาก วันนี้ว่าจะมาชวนเพื่อนๆ ใน EXTEEN ร่วมด้วยช่วยกันค่ะ

ส่วนเจ้าของบล็อกนั้นไปซื้อไปรษณีย์บัตรเรียบร้อยแล้ว 15 ใบ เหลือก็แต่ว่าจะวาดรูปอะไรๆ

ที่ดูน่ารัก ๆ เพื่อให้กำลังใจสักหน่อย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะคิดมากว่าจะวาดิไรดีหน่าเพราะเป็นคน

ที่วาดรูปไม่เป็นเลย ก็เอาน่ะอะไรที่วาดมาจากใจก็สวยทั้งนั้นและน่ะหวังว่าพี่ๆทหารเขาคงเข้าใจน่ะค่ะ

อ๋อ !! เข้าไปดูรายละเอียดได้ที่

vv

v

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8602545/A8602545.html

เป็นครั้งแรกที่ทำอะไรแบบนี้ นี้ขนาดยังไม่ส่ง ยังรู้สึกดีขนาดนี้เลยถ้าส่งแล้วสงสัยคงนั้งยิ้มทั้งวันแน่

ขอขอบคุณเครดิต www.pantip.com และเจ้าของบล็อกน่ารัก ๆใน pantip ด้วยค่ะ

การลืมคนที่เรารักมากที่สุดอาจดูยากเย็นเกินทำใจ
แต่การเอาชนะใจตัวเองให้ได้ ยากเย็นกว่า... แต่ต้องทำ

แม้คนเคยรักเคยผูกพันกันมา จะยังมีเยื่อใยบางๆ หลงเหลืออยู่
แม้ภาพเก่าๆ ที่เคยหวานชื่น จะตามหลอกหลอนให้เราปวดใจอยู่เรื่อยๆ
แต่เราจะยอมปล่อยให้สายใยบางๆ เส้นนั้น มารัดคอจนตายทั้งเป็นเลยเชียวหรือ

แม้ว่าหัวใจจะเป็นก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สาก็เถอะ
แต่ถ้าตราบใดหัวใจยังคงอยู่ในร่างกายเรา ยังเต้นเป็นจังหวะ
และยังเป็นอุปกรณ์ชิ้นเดียวที่ช่วยทำให้เรามีชีวิตอยู่
การเก็บรักษาก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สานั้นไว้ ยังดีเสียกว่าปล่อยให้แหลกคามือคนไม่รักดี

อย่ามัวแต่คิดว่าเขาคือที่สุดของชีวิต และต่อจากนี้ไปจะไม่รักใครอีกแล้ว

แม้เรื่องราวความรัก จะกลายเป็นเรื่องเล่าที่ตัวละครสองตัวต่างแยกทางกันเดิน แต่ก็ใช่ว่าเราจะเดินทางเพียงคนเดียวลำพังไม่ได้

เรายังสามารถพบเจอและมอบหัวใจให้ใครได้อีก เรายังลืมตาอ้าปากได้สบาย
ไม่จำเป็นว่าเราจะต้องเอาชีวิตอันแสนมีค่า ไปผูกติดอยู่กับเขา

ไม่อยากลืมเขา ก็ไม่ต้องลืม เก็บเขาไว้เป็นความทรงจำที่ดี

แต่ถ้าการที่ไม่สามารถลืมเขา แล้วกลายเป็นบ่วงที่คอยติดตามหลอกหลอนเราไปทุกที่
ลืมเขาให้หมดจากใจเสียเถอะ
เขาเป็นเทวดาหรือก็เปล่า ทำไมเราถึงยังไม่กระชากชีวิตเขาออกไปจากใจเสียที

ลองนึกดูสิว่าป่านนี้เขากำลังทำอะไร เขากำลังหยิบรูปเราขึ้นมากอดแนบอก
ด้วยความพิศวาสอย่างนั้นหรือ เขาอาจจะกำลังอยู่กับใครที่ไหนสักแห่งหนึ่งก็เป็นได้

เขามีสิทธิ์ทำอะไรที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ
ทำโดยไม่จำเป็นต้องบอกเรา ไม่จำเป็นต้องมีเรา

ไม่เห็นต้องเสียเวลาอันมีค่ามานั่งคิดถึงเรา ซึ่งก็เป็นแค่คนในอดีต
ความจริงแล้วเป็นเพราะเรายังงมงาย เพราะเรายังไม่อยากลืมเขาต่างหาก

เครดิต:www.teenee.com